خانه » خانواده ها » والدین و اشتباه در تربیت فرزند

والدین و اشتباه در تربیت فرزند

اگر پدر و مادر متوجه شوند که در تربیت فرزند اشتباه کرده اند، چه باید بکنند؟

به محض آن که متوجه شدند باید اعلام کنند و راجع به آن حرف بزنند. در مسؤلیت پذیری، انتظار بیش از حد از کودک داشتن کار درستی نیست. کودک در دوره ی رشد است و هنوز بالغ و کامل نیست. اولاً مسؤلیتی که از بچه انتظار دارند باید هماهنگ با توانایی او باشد. اگر ناگهان به هر علتی متوجه شدند که بچه مسؤلیت پذیر نیست، باید علت های ناآشکار آن را پیدا کنند. اگر اشتباهی مرتکب شده اند باید به اشتباه خود اعتراف کنند. نباید با او وارد مبارزه ی قدرتی شوند یا به او فشار آورند و لجبازی کنند، در این صورت پدر و مادر هم در دور باطل رفتارهای بچه گانه می افتند.

والدین اگر انتظار دارند فرزندشان به تدریج به بلوغ عاطفی برسد، باید ابتدا او را به عنوان آدمی بالغ بشناسند و مخاطب قرار دهند. بگویند که ما تا به حال این طور رفتار کرده ایم و نتیجه ی آن برای تو خوب نبوده و به تو کمکی نکرد، تا بتوانی زندگی مستقلی داشته باشی. ما در حال حاضر در نظام خانواده با این مشکلات روبه رو هستیم و تو حتماً در زندگی اجتماعی آینده ات با مشکل رو به رو خواهی شد. خواسته ها و انتظارات توبرآورده نخواهد شد. این امر باعث می شود در زندگی ات با ناکامی های بیشتری روبه رو شوی. باید به فرزند کمک کنیم تا تصویری درست از خود به دست آورد تا بتواند خود را در شرایط و موقعیت های دیگری ببیند و واکنش دیگری را پیش بینی کند. اگر پدر و مادری اشتباه خود را تصحیح نکنند و یا از عهده اش برنیایند، فرزندان بعد از نوجوانی وقتی به تدریج از خانواده فاصله می گیرند و وارد اجتماع می شوند، از طریق تجربه متوجه می شوند که رفتارهای ناشی از وابستگی به خانواده، در جامعه کارایی ندارد و اگر خود را تغییر ندهند در روابط اجتماعی با مشکل روبه رو می شوند.
به هر حال، فرزندان خواه ناخواه درس زندگی را با پرداخت هزینه ی بیشتر، تجربه ی شکست، احساس ناکامی، غم و تحمل محرومیت، یاد خواهند گرفت. نوجوان در جامعه و در عمل می آموزد که چگونه رفتار کند. مطمئناً خیلی از بچه هایی که پدر و مادرشان از ان ها شکایت دارند که مسؤلیت پذیر نیستند و هیچ کاری نمی توانند بکنند، وقتی از محیط خانواده دور می شوند و در اجتماع قرار می گیرند ( مثل مدرسه ی شبانه روزی و سربازی و…)خیلی خوب می توانند از عهده ی کارهای شان برآیند و ثابت می کنند که توانایی تطبیق با شرایط را دارند.

منبع : رفعتیان، عبدالحسین، (۱۳۹۱)، مسؤلیت پذیری، تهران: نشرقطره، چاپ چهارم

درباره شــهریاری

من معّلــم هستم آنچه خــود آموختم باسـخاوتمندی به تو می آموزم به تــو می آموزم الـف ایمان را تا که روحت با آن نور صیقل یابد به تو می آمــوزم که چطور عشق را در دل خود ضرب کنی و سپس برهـمگان تقسیمش و چطور نامساویــها را به تساوی بکشی به تو می آموزم لحظه های گذران هستی چه بهایی دارند هر زمان گلبرگی از عمر منو تو به زمین می افتد پس بیا بوی خوش خـوبی را به همه هدیه کنیم نــوگلم ... فررنــدم ... ای سراپا همه شوق ای سـراپا همه شور ... تو بخواه ... تو بپـرس تا که تـعریف کنم بی نهایت ها را ...

مطلب پیشنهادی

لوازم‌التحریر مناسب، تضمین سلامت جسمی و روحی دانش آموز

به گزارش گروه اجتماعی نوگل باغ  ؛ اول سال تحصیلی حال و هوایی دیگر دارد؛ ...

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *