خانه » اسلاید » از فراز ایران سال ۱۳۵۵

از فراز ایران سال ۱۳۵۵

به گزارش گروه فرهنگی نوگل باغ ؛ بیش از ۳ دهه پیش “جورج گرستر” یکی از بزرگترین عکاسان هوایی دنیا در سفری به ایران بخشی از طبیعت و معماری ایران را ثبت کرد. جورج گستر عکاس سوئیسی، در سال ۱۳۵۵ در سفری پرمخاطره با همکاری شرکت هواپیمایی ایران ایر زیبایی‌های ایران را ثبت کرد و در سال ۲۰۱۱ پس از گذشت سه دهه آنها را در نمایشگاهی با نام «بهشت گمشده: ایران از آسمان» در لندن به نمایش گذاشت.
” گرستر” که از پیشگامان عکاسی هوایی دنیا، درباره‌ی سفر حرفه‌ای خود و چگونگی گرفتن عکس‌های بی‌نظیری از ایران دهه‌ی ۱۹۷۰ این‌چنین می‌گوید: “در حالی که بر فراز ایران سفر می‌کردم، به این فکر بودم که مناظر فرهنگی و طبیعی سرزمین پارس با بیابان‌های نمکی و باغ‌های بهشتی‌اش برای تماشا از آسمان آفریده شده‌اند. آبادی‌هایش با قنات‌ها و آبراه‌های زیرزمینی‌اش مثال بارز معماری بدون معمار هستند”.
وی درباره‌ی سفرهای هوایی خود نیز گفته است: “من تمام پروازها را با “دتریش هاف” کارشناس منطقه و باستان‌شناس آلمانی انجام می‌دادم. جای او جلوی هواپیما پشت سر دو خلبان بود و من نزدیک در هواپیما، در قسمت مخصوص بار می‌نشستم. حالت من برای عکاسی کاملا راحت نبود، اما دید خیلی خوبی داشتم. از ۱۱ آوریل ۱۹۷۶ تا ۳۰ ماه می ۱۹۷۸ بیش از صد پرواز (سیصد ساعت) داشتم. ما در برنامه‌ریزی‌مان تغییر فصل‌ها را تا حد امکان مدنظر قرار داده بودیم. این امر موجب کشفیات شگفت‌انگیزی شد؛ بهار در ارتفاعات آذربایجان یکی از زیباترین مناظری است که زمین در معرض دید انسان قرار می‌دهد. ما قصد داشتیم تمام نقاط کشور را پوشش دهیم، اما این مساله به‌طور حتم از توان وسیله‌ی هوایی ما بیرون بود. چندبار تلاش کردیم از رشته کوه البرز عبور کنیم، اما موفق نشدیم”.
“جورج گرستر” در حال حاضر در زوریخ سویس زندگی می‌کند و به عنوان روزنامه‌نگار در روزنامه‌های سویسی و «نشنال جئوگرافیک» به فعالیت می‌پردازد. تعدادی از عکس های هوایی او از ایران پیش از انقلاب را در زیر می بینید.

درباره شــهریاری

من معّلــم هستم آنچه خــود آموختم باسـخاوتمندی به تو می آموزم به تــو می آموزم الـف ایمان را تا که روحت با آن نور صیقل یابد به تو می آمــوزم که چطور عشق را در دل خود ضرب کنی و سپس برهـمگان تقسیمش و چطور نامساویــها را به تساوی بکشی به تو می آموزم لحظه های گذران هستی چه بهایی دارند هر زمان گلبرگی از عمر منو تو به زمین می افتد پس بیا بوی خوش خـوبی را به همه هدیه کنیم نــوگلم ... فررنــدم ... ای سراپا همه شوق ای سـراپا همه شور ... تو بخواه ... تو بپـرس تا که تـعریف کنم بی نهایت ها را ...

مطلب پیشنهادی

دستهای بسته؛ بالهای گشوده/ به یاد ۱۷۵ غواص شهید دست بسته‌ی نهر ابوفلوس

می‌شود بدون جراحت هم شهید شد. شاید این را بگویند «زنده‌به‌گور»؛ اما مگر کدام شهید، ...

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *